Fighting Bats and Bees

Zoals geschreven duurde de reis naar Gilgel Beles niet 1 maar 2 dagen. Mijn 'huis' bleek een appartement te zijn op de derde verdieping. Deel van een soort flat op het terrein van het college. Donderdag en vrijdag werd er hard gewerkt om mijn appartement in goede staat op te leveren, maar ondanks dat het de bedoeling was dat ik vrijdagavond in zou trekken, bleek dit niet haalbaar. Er volgde dus nog een nachtje hotel.
Zaterdag aan het eind van de ochtend was 'alles klaar' en vertrok de VSO-staf. Helaas bleek al snel in de loop van de dag dat niet 'alles klaar' was: geen warm water en licht in de badkamer, lichtschakelaars die niet werkten, etc. Ook is er geen koelkast en kan ik alleen elektrisch koken. Dat laatste leverde al vrij snel een groot probleem op, want vanaf zondagmiddag was er 50 uur aaneengesloten geen stroom!

Tijdens mijn eerste dagen hier ben ik al meteen mee gaan lopen met Jan en Ann, de twee andere VSO-volunteers die hier al een half jaar in hetzelfde project werken: inmiddels dus een paar scholen bezocht en een workshop meegemaakt. De scholen, net als het college, zijn overigens nog niet begonnen met lesgeven, maar er is genoeg ander werk voor ons te doen, aangezien we bij twee scholen een lokaal bij laten bouwen voor de O-class (peuters).

Een 'zoveelste' verrassing voor mij is/was, dat ik geacht wordt het 'Higher Diplom' programma vorm te gaan geven hier op het college. Een flinke klus waarin ik o.a. 2x per week college dien te geven aan een groep 'teacher educators'.

Een andere 'fijne verrassing' zijn de 'bees and bats': de bijenplaag in mijn slaapkamer heb ik inmiddels kunnen bestrijden, maar van de drie aangetroffen vleermuizen in mijn huis heb ik er nog maar 1 uit kunnen schakelen - the battle continues ....

Gilgel Beles

Ik ben vanmorgen, even na 11 uur, aangekomen in Gilgel Beles: een reis van iets meer dan een dag, met een overnachting in Debre Markos.
Gisterochtend werd ik om half acht opgehaald in mijn hotel in Addis en om acht uur vertrokken we naar .... het VSO kantoor. Daarna gingen we eerst Tesfaw, de Program Manager, ophalen in een buitenwijk van Addis en uiteindelijk, rond kwart over 10 reden we Addis uit.

Nog voor elf uur hadden we ons eerste rustpunt, omdat er nog 'ontbeten' moest worden. Daarna werd er doorgereden tot vijf uur om te overnachten in Debre Markos.
Vanmorgen ging de reis verder naar Gilgel Beles rond kwart over 7. Onnodig om te zeggen dat ik de enige was die op de afgesproken tijd (6 uur) op zijn ontbijt zat te wachten.
Ik verwacht dat we vanmiddag naar het college, de twee andere volunteers en mijn huis zullen gaan, maar niets is zeker en als er al plannen zijn, kunnen ze zo maar weer veranderen (volgens planning zouden we vanmorgen of vanmiddag een workshop doen, maar die lijkt verzet te zijn naar morgen). Vannacht in elk geval nog een nacht in een hotel.

Schaapjes tellen.... on New Year's Day

Vanmorgen, aan het begin van de Ethiopische Nieuwjaarsdag (2010!!!) stond er nog een redelijk aantal schaapjes op straat tegenover het hotel. Het komt wat vreemd over om al die schapen te zien midden in de stad, maar de Ethiopiërs kopen massaal schapen voor het Nieuwjaarsfeest. Vlak voor 10 uur maakte ik deze foto vanuit mijn hotel.

De schaapjes lijken wat zielig te kijken naar de stapel resten van hun familie en vrienden (op de voorgrond, op de hoek), maar triest genoeg was er, toen ik na een fikse ochtendwandeling terugkwam bij het hotel geen enkel schaap van deze kudde meer levend: eet smakelijk en natuurlijk:

G E L U K K I G     N I E U W J A A R!

Addis Ababa 10 jaar geleden

Inmiddels ben ik een week in Ethiopië en begin ik me meer thuis te voelen in Addis. In de afgelopen week heb ik o.a. een aantal uren Amhaarse les gehad en heb ik wat meer info ontvangen over wat er zoal verwacht wordt van mij in Gilgel Beles. Op woensdag heb ik voor het eerst Tesfaw ontmoet en werd duidelijk dat mijn reis naar Gilgel met bijna een week uitgesteld zou worden. Volgende week woensdag reist hij met mij mee en de dag erna zal hij daar een workshop gaan verzorgen.

Mijn ICO-programma wijzigde van dag tot dag en bestond helaas vooral uit 'wachten'. Vervelend was daarnaast dat ik vanaf dinsdag met een flinke migraine-achtige hoofdpijn rondliep. Eén van de dingen die maar niet van de grond kwam, was het 'shoppen': òf er was geen tijd, òf er was geen auto/driver om met mij naar de stad te gaan. Uiteindelijk werd alles opnieuw ingepland op vrijdag, maar het bezoek aan immigratie en het feit dat de driver een verzekeringspolis op moest halen, gooide roet in het eten. Gelukkig wees hij me wel een aantal shops aan, waar ik naar toe zou kunnen gaan, zodat ik mij voornam dit op zaterdag zelf te gaan doen.

Hoewel ik al wel met twee andere volunteers kleine uitstapjes had gemaakt, had ik nog niet echt 'vrij rond gelopen' in Addis: één uitstapje was slechts een wandeling naar een restaurant vlakbij het VSO-kantoor en de andere wandeling was 500 meter in de stad naar een Telecombedrijf.
Zaterdag ging ik dus voor het eerst zelf op stap: lopen naar Meskel-square, een groot plein midden in Addis (zo'n 5 km vanaf mijn hotel), waar ik ongeveer 10 jaar geleden mijn reis naar de Mursi begon.

  

De linker foto laat Meskel-square zien 10 jaar geleden, toen Ethiopië het jaar 2000 inging. De rechter foto toont Meskel-square zoals het er nu uitziet: Ethiopië op weg naar de jaarwisseling van 2009 naar 2010. De jaartelling loopt hier 8 jaar achter op onze jaartelling, zodat ik de kans krijg nogmaals het Nieuwjaarsfeest van 2010 te gaan beleven; deze keer in wit, want Nieuwjaar in Ethiopië wordt massaal in witte kleding gevierd.

Eerste werkdag

Mijn eerste werkdag is wat vreemd verlopen, laten we maar zeggen, met veeeeeel pauzes.
Werd hartelijk ontvangen op het VSO-kantoor, waar men echter eerst een uur in vergadering ging. Daarna kreeg ik dan toch mijn voorstelrondje en mijn oriëntatie programma. Daar bleek echter weinig van te kloppen omdat veel van de genoemde gesprekken niet konden plaatsvinden door afwezigheid van mensen. Door de dag heen werd wat geschoven met afspraken en mijn schema en mijn lunch werd uitgesteld door een hevige stortbui, maar tegen het einde van de dag toch wel wat wijzer geworden: zo blijk ik al op donderdag naar Gilgel Beles te gaan en blijk ik daar de eerste tijd in een hotel te verblijven omdat mijn huis niet klaar is. Groot voordeel: degene die mijn huis 'klaar moet maken' reist zelf mee en zal vast weer snel naar Addis willen.

Eerste dag in Ethiopie

Vanochtend vroeg in Ethiopie aangekomen. Paspoortcontrole nam wel even wat tijd in beslag, maar omdat ik een business visum heb hoefde ik niet achteraan in de grote rij aan te sluiten. 

Bij de bagagecontrole mocht ik gewoon doorlopen en buiten werd ik na een minuut of 10 verwelkomt door de VSO-driver, die mij snel naar mijn hotel bracht.

De rest van de dag besteed aan slapen (was onmogelijk tijdens de vlucht) en films kijken (heb even een TV en kabelaansluiting). Al vrij snel vanmorgen ging het flink regenen en werd het dus ook flink kouder; loop inmiddels met een dikke wintertrui aan en hoop dat het dunne dekentje vannacht warm genoeg is. Door de regen kon ik helaas vanmiddag Addis niet in, maar dat gaat vast nog wel op een andere dag lukken. Morgenochtend word ik opgehaald voor een eerste dag VSO kantoor.

Daar gaan we weer!

Een (te) lange tijd niets op mijn blog geschreven, maar vanaf vandaag komt daar weer verandering in.

Na zes weken Europa, vertrek ik vandaag voor mijn tweede VSO-baan naar Ethiopie. Na de start in de hoofdstad Addis, verwacht ik na ongeveer twee weken door te reizen naar Gilgel Beles in het Westen van Ethiopie. Hoewel ik al twee keer in Ethiopie gereisd heb, ben ik hier dus nog niet geweest. We zullen zien, maar eerst even terug in Addis, vanaf morgenochtend.

Monitoring het werk op de Ipadi's

Met enkele bezoeken aan Lilongwe en verder veel bezoeken aan scholen in Ntcheu en Dedza is februari een relatief rustig verlopen maand. Het weer was echter een grote onvoorspelbare factor: heftige regens, hagelbuien, onweersbuien overvielen mij en/of maakten het mij soms onmogelijk om te reizen. Desondanks heb ik vele malen met name Kanyimbo bezocht om er voor te zorgen dat de Literacy Pilot zonder problemen door kon blijven gaan. Grappig was dat sommige leerlingen uit zichzelf "Ipadi" (het Chichewa-woord voor de Ipad) gingen schrijven op de Ipads.

Met een huis in Bembeke, 8 km vanaf de verharde weg, was het soms echt niet mogelijk om 's ochtends te vertrekken. Maar ook 's middags terugkomen was soms meer zwemmen dan motorrijden! Soms betekende dit meerdere keren per week (of zelfs per dag!) drijfnat thuiskomen en vaak leverde het ook levensgevaarlijke situaties op, zoals tijdens enkele sneeuwstormen, die mij meestal totaal overvielen (foto's zijn van de eerste sneeuwstorm it jaar, op 2 december 2016; daarna nog enkele, minder hevige, gehad).

   

In Kanyimbo werd er ijverig gewerkt op de 'Ipadi' door de leerlingen van Standard 1, 2 en 3 en dat leverde vele leuke plaatjes op. De oefeningen waarbij leerlingen hun eigen stem moeten opnemen of een video-opname van zichzelf moeten maken tijdens het lezen/uitspreken van een woord (rechts onder), waren bij velen al snel favoriet.

   

   

Even bijkomen met een feestje....

Na alle ontwikkelingen van de afgelopen weken had ik ernstig behoefte om even 'bij te komen', ondanks het feit dat ik rond de Kerst net een weekje weg was geweest. Daarnaast wou ik 'even weg' om in alle rust van mijn verjaardag te genieten.
Een uitstapje naar het meer dus en ik bleek een rustig gelegen lodge te hebben gevonden aan een niet-toeristisch strand: bleken Nkhudzi Lodge ook nog ijs, pannenkoeken en ander lekker eten te hebben. Echt tijd voor een feestje dus!

   

Tweede inbraak!

Tussen alle bedrijven door werd ik op 19 januari, tijdens één van mijn bezoeken aan Kanyimbo, opgebeld door mijn landlord. Hij was op dat moment bij mijn huis en zag dat het keukenraam opengemaakt was. Ik scheurde terug van Ntcheu naar Dedza en onmiddellijk bij aankomst werd duidelijk dat er voor de tweede keer bij mij ingebroken was!

Opnieuw trof ik een enorme puinhoop in mijn huis aan, nog erger dan de eerste keer. Opnieuw was de politie nodig om zeker te zijn dat er zich niemand meer in het huis bevond. De inbrekers (ik was er zeker van dat het er deze keer twee waren, gezien wat ze gebruikt hadden) waren op vrijwel dezelfde manier het huis binnengekomen en hadden de zolder gebruikt om zich naar afgesloten ruimtes te begeven, al gaten makend in het plafond. Deze keer hadden ze echter mijn 'verstopplek' ontdekt en voor ongeveer € 2.000,-- gestolen (geld + nieuwwaarde gestolen spullen).

Sinds de eerste inbraak had de landlord beloofd 'extra burglar bars' aan te brengen, waardoor het huis veiliger zou worden; hij had dit echter nog niet uitgevoerd. Dit en het feit dat hij op de dag van de inbraak bij mijn huis aanwezig was, maakte hem voor mij één van de verdachten. Na de tweede inbraak voerde hij bovendien niets uit om de kapotte ramen te 'securen', waardoor het op dat moment niet veilig was om in het huis te verblijven. Ik vond een tijdelijke oplossing bij Charity, de eigenaresse van 'The Pottery', die mij een kamer in haar huis aanbood.

In het daaropvolgende contact met VSO heb ik aangegeven niet langer in mijn huis in Dedza te kunnen wonen, aangezien enkele feiten wezen op 'mijn landlord' als mogelijke verdachte. Ik stelde hen voor naar Bembeke te verhuizen, waar ik tijdelijk in het Mim-huis terecht zou kunnen: het huis van Ans en Wil, die zo'n drie keer per jaar naar Malawi komen voor de 'Mim Foundation'. Zij zouden nog tot de tweede week van april wegblijven, dus dat zou VSO dan genoeg tijd geven om een ander huis voor mij te vinden in Dedza.

In de laatste week van januari ben ik dus verhuisd naar Bembeke, waarbij Dominic en Eline zo aardig waren het grootste deel van mijn spullen naar Bembeke te brengen en VSO eind januari een truck regelde om de 'grote spullen' (bankstel, koelkast, e.d.) te vervoeren.

   

Links: laatste blik op Dedza Mountain vanuit het'Dedza huis'.    Rechts: het 'Mim-huis' in Bembeke