Monitoring het werk op de Ipadi's

Met enkele bezoeken aan Lilongwe en verder veel bezoeken aan scholen in Ntcheu en Dedza is februari een relatief rustig verlopen maand. Het weer was echter een grote onvoorspelbare factor: heftige regens, hagelbuien, onweersbuien overvielen mij en/of maakten het mij soms onmogelijk om te reizen. Desondanks heb ik vele malen met name Kanyimbo bezocht om er voor te zorgen dat de Literacy Pilot zonder problemen door kon blijven gaan. Grappig was dat sommige leerlingen uit zichzelf "Ipadi" (het Chichewa-woord voor de Ipad) gingen schrijven op de Ipads.

Met een huis in Bembeke, 8 km vanaf de verharde weg, was het soms echt niet mogelijk om 's ochtends te vertrekken. Maar ook 's middags terugkomen was soms meer zwemmen dan motorrijden! Soms betekende dit meerdere keren per week (of zelfs per dag!) drijfnat thuiskomen en vaak leverde het ook levensgevaarlijke situaties op, zoals tijdens enkele sneeuwstormen, die mij meestal totaal overvielen (foto's zijn van de eerste sneeuwstorm it jaar, op 2 december 2016; daarna nog enkele, minder hevige, gehad).

   

In Kanyimbo werd er ijverig gewerkt op de 'Ipadi' door de leerlingen van Standard 1, 2 en 3 en dat leverde vele leuke plaatjes op. De oefeningen waarbij leerlingen hun eigen stem moeten opnemen of een video-opname van zichzelf moeten maken tijdens het lezen/uitspreken van een woord (rechts onder), waren bij velen al snel favoriet.

   

   

Even bijkomen met een feestje....

Na alle ontwikkelingen van de afgelopen weken had ik ernstig behoefte om even 'bij te komen', ondanks het feit dat ik rond de Kerst net een weekje weg was geweest. Daarnaast wou ik 'even weg' om in alle rust van mijn verjaardag te genieten.
Een uitstapje naar het meer dus en ik bleek een rustig gelegen lodge te hebben gevonden aan een niet-toeristisch strand: bleken Nkhudzi Lodge ook nog ijs, pannenkoeken en ander lekker eten te hebben. Echt tijd voor een feestje dus!

   

Tweede inbraak!

Tussen alle bedrijven door werd ik op 19 januari, tijdens één van mijn bezoeken aan Kanyimbo, opgebeld door mijn landlord. Hij was op dat moment bij mijn huis en zag dat het keukenraam opengemaakt was. Ik scheurde terug van Ntcheu naar Dedza en onmiddellijk bij aankomst werd duidelijk dat er voor de tweede keer bij mij ingebroken was!

Opnieuw trof ik een enorme puinhoop in mijn huis aan, nog erger dan de eerste keer. Opnieuw was de politie nodig om zeker te zijn dat er zich niemand meer in het huis bevond. De inbrekers (ik was er zeker van dat het er deze keer twee waren, gezien wat ze gebruikt hadden) waren op vrijwel dezelfde manier het huis binnengekomen en hadden de zolder gebruikt om zich naar afgesloten ruimtes te begeven, al gaten makend in het plafond. Deze keer hadden ze echter mijn 'verstopplek' ontdekt en voor ongeveer € 2.000,-- gestolen (geld + nieuwwaarde gestolen spullen).

Sinds de eerste inbraak had de landlord beloofd 'extra burglar bars' aan te brengen, waardoor het huis veiliger zou worden; hij had dit echter nog niet uitgevoerd. Dit en het feit dat hij op de dag van de inbraak bij mijn huis aanwezig was, maakte hem voor mij één van de verdachten. Na de tweede inbraak voerde hij bovendien niets uit om de kapotte ramen te 'securen', waardoor het op dat moment niet veilig was om in het huis te verblijven. Ik vond een tijdelijke oplossing bij Charity, de eigenaresse van 'The Pottery', die mij een kamer in haar huis aanbood.

In het daaropvolgende contact met VSO heb ik aangegeven niet langer in mijn huis in Dedza te kunnen wonen, aangezien enkele feiten wezen op 'mijn landlord' als mogelijke verdachte. Ik stelde hen voor naar Bembeke te verhuizen, waar ik tijdelijk in het Mim-huis terecht zou kunnen: het huis van Ans en Wil, die zo'n drie keer per jaar naar Malawi komen voor de 'Mim Foundation'. Zij zouden nog tot de tweede week van april wegblijven, dus dat zou VSO dan genoeg tijd geven om een ander huis voor mij te vinden in Dedza.

In de laatste week van januari ben ik dus verhuisd naar Bembeke, waarbij Dominic en Eline zo aardig waren het grootste deel van mijn spullen naar Bembeke te brengen en VSO eind januari een truck regelde om de 'grote spullen' (bankstel, koelkast, e.d.) te vervoeren.

   

Links: laatste blik op Dedza Mountain vanuit het'Dedza huis'.    Rechts: het 'Mim-huis' in Bembeke

New Life Nursery: voltooiing werkzaamheden

Op 27 januari konden mijn bezoekers, de RNE PM, de Comic Relief PM, de Scottish Inspector en een afgezant van het Ministry of Education, Science and Technology ook even een kijkje nemen bij mijn werk voor de New Life Nursery.
Alle gekochte spullen worden inmiddels volop gebruikt door de kinderen en het gebouw is op een flink aantal punten (vloer, veiligheid, e.d.) opgeknapt. Buiten hebben de kinderen de schommels en de wipwap in gebruik genomen en de Scottish Inspector kon de verleiding niet weerstaan om ook even op de wipwap plaats te nemen. De bezoekers waren onder de indruk van alle verbeteringen.

    

Rest nog het handboek 'Little by Little' voor Nursery schools in Malawi, dat ze van mij kado krijgen (inclusief support om het te gebruiken), en, als ik nog geld over heb, een nieuw hek om de speelplaats.

Onderzoek naar Special Needs Children in UT

De derde en de vierde week waren drukke weken, waarin zowel de Literacy Pilot van start ging op Kanyimbo als het onderzoek naar de Special Needs kinderen plaats vond. Bovendien kwam donor RNE met de Noorse ambassador en één van de Schotse schoolinspecteurs in Dedza op bezoek.

De lancering van de Literacy Pilot verliep zonder grote problemen. In twee weken tijd in totaal vier ochtenden aanwezig geweest tijdens de sessies van de kinderen. In de praktijk bleek het met name voor de Standard 1 kinderen moeilijk te zijn om de juiste foto te selecteren om in te loggen. Klasgenootjes moesten nogmaals uitgelegd krijgen waarom slechts 30 kinderen van hun klas in het Learning Centre mochten werken en de rest (nog) niet, maar met de belofte dat zij na de zomervakantie allemaal op de iPads mochten werken, kon dit snel geaccepteerd worden.

   

Op twee woensdagochtenden kwamen de Researchers van University of Nottingham hun onderzoek doen naar het werken van de Special Needs kinderen op de iPads in St. Joseph Primary School. Omdat ik sinds het begin erg betrokken ben geweest bij de sessies (Pilot?) van deze kinderen, lag het in de lijn der verwachtingen dat deze school uitgezocht zou worden om deel uit te maken van het onderzoek.

Enigszins onverwacht (en kort van te voren aangekondigd) was het verzoek van de Noorse donor RNE om mijn scholen te bezoeken. Zij startten woensdag 18 januari hun bezoek op St. Joseph met gesprekken met de leerkrachten en een korte tour door de school (met een klein bezoekje aan de Special Needs kinderen, die na het bezoek van de onderzoekers nog in het Learning Centre op hun iPads aan het werk waren), om vervolgens hun bezoek voort te zetten op Moonekera Primary School, waar de Noorse Ambassador hen vergezelde. Hoewel alles voor deze bezoeken in korte tijd geregeld was door mij en ik mij snel van St. Joseph naar Moonekera moest verplaatsen (en de Researchers moest uitzwaaien), verliep alles probleemloos. Tijdens de tour door de klassen bleek het team van Moonekera enkele kleine activiteiten met de leerlingen te hebben voorbereid (liedjes e.d.). Na de rondgang door de school hielden we een bijeenkomst met de Ambassador en alle leerkrachten samen in het Learning Centre om alle zijn vragen en vragen van de donor te kunnen beantwoorden.

Vrijdag de 27ste januari volgde dan nog een bezoek: deze keer van één van de tweede Schotse inspecteurs, die vorig jaar al in maart waren geweest om trainingen te verzorgen. Dedza werd bezocht als deel van een evaluatie voor die trainingen en één van de belangrijkste uitkomsten was wel dat er een voorstel op tafel kwam dat de PEA's vanaf nu de Learning Centre lessen in hun supervisie bezoeken mee moeten gaan nemen en daardoor de scholen kunnen helpen het jaarlijkse bezoek van de schoolinspecteurs voor te bereiden door alvast te werken aan de 'verbeterpunten'.

Rest in Peace Owen Beni

De tweede week van januari stond in het teken van de voorbereidingen van de start van de Literacy Pilot op Kanyimbo Primary School. Er moesten nog wat foto's gemaakt worden voor de registratie van de 90 deelnemende kinderen en de leerkrachten en onze nieuwe Nationale Volunteer Davison moesten getraind worden in het gebruiken van de iPads en de software.
Het eerste deel van de training op dinsdag verliep zonder grote problemen, leerkrachten waren zeer enthousiast. Alleen Davison ontbrak! Hij bleek naar Lilongwe te zijn vertrokken voor persoonlijke redenen (en zonder melding van afwezigheid). Eén van de dochters van de head teacher nam tijdens de training zijn plaats in, zodat we in elk geval een 'reserve' hadden voor de start van de pilot op de 17de!
Het tweede deel van de training was gepland op 13 januari, een dag waarop ook een bijeenkomst met de ouders gepland stond om hen alles uit te leggen van wat er op Kanyimbo ging gebeuren (de 'sensitization training).

Toen ik op de 13de januari bij de school aankwam zag ik 'takken op de weg', wat hier een teken is van een 'begrafenis'. De school bleek bovendien grotendeels verlaten. Na korte tijd kwam de head teacher om mij te vertellen dat één van de Standard 3 kinderen, Owen Beni, in de afgelopen nacht aan Malaria was overleden. Hij bleek één van de kinderen te zijn die geselecteerd was voor onze Literacy Pilot.
In overleg met de 'local chiefs' was besloten zijn de begrafenis van Owen enigszins te vervroegen, zodat mijn training en sensitization meeting door kon gaan. De school en de community wilden dit niet uitstellen, gezien het feit dat we de dinsdag erop zouden gaan starten.

Owen was door mij in december 2016 op de foto gezet voor de registratie voor deelname aan de Pilot. Op 11 januari 2017 werd hij ziek. Op 12 januari werd geconstateerd dat hij malaria had en in de nacht van 12 op 13 januari overleed hij daaraan. Op 13 januari nam ik met een groot deel van de dorspbewoners van Kanyimbo afscheid van hem door tijdens zijn begrafenis samen met de head teacher van Kanyimbo bloemen te leggen op zijn graf.

Ondanks de zeer emotionele gebeurtenissen eerder die dag (nog niet eerder een begrafenis meegemaakt in Malawi), verliep de sensitization meeting met de ouders en de training van de leerkrachten daarna buitengewoon goed.

New Life Nursery en zwerfkids

Begin december heb ik eindelijk de 'grant' ontvangen van FOMA (Friends of Malawi) om aan de verbeteringen van één van de twee Nursery scholen te gaan werken. Half december ben ik daarom met twee kleuterleidster en de auto van Dominic en Eline naar Lilongwe gereden om allerlei materialen te kopen voor de New Life Nursery school in Dedza. We hadden een hele zaterdag nodig (ook mede dankzij de auto die diverse keren niet wilde starten) om alles te vinden en te kopen. In januari kon er verder gewerkt worden aan het vullen van gaten in de vloer en het maken van buitenspeel materiaal. Op 7 januari waren de schommels en de wipwap zo goed als klaar en konden ze geïnstalleerd worden op het kleine buitenspeelplaatsje van de Nursery School.

   

In de eerste week van januari werd er uiteraard ook weer gewoon voor VSO gewerkt, zoals een bezoek aan Kanyimbo om foto's te maken van de kinderen in de interventie groep: helaas waren bij mijn bezoek in december veel kinderen afwezig geweest en bleken ook op de eerste schooldag van het nieuwe jaar veel kinderen er niet te zijn (regenseizoen!). Daarnaast werden veel scholen bezocht voor de driemaandelijkse datacollectie en werden er sessies bijgewoond van de Special Needs Learners om de leerkrachten te ondersteunen.

Een speciaal verzoek kwam er bovendien uit Amerika van Marcus, een priester die ik in Dedza had ontmoet. Samen hebben wij er voor gezorgd dat enkele zwerfkinderen in Dedza op een boarding school terecht konden en omdat hij teruggereisd was naar de USA, vroeg hij of ik op hun school kon checken of ze waren begonnen. Humphrey (links) en Laurent (rechts) bleken inderdaad op hun school aangekomen te zijn en ik heb hen maar even verwend met wat noodzakelijke spullen, nodig voor hun dagelijkse verzorging.

   

Vakantie in Cape Maclear

Net als vorig jaar had ik besloten mijn Kerst door te brengen in Cape Maclear. Ik wilde deze keer echter wat langer blijven en een wat betere kamer hebben en vond de oplossing in Mgoza lodge, waar ik een 'hut' kon huren, een simpele plek voor een wat langer verblijf en van alle gemakken voorzien. Eén van de hoogtepunten was ongetwijfeld mijn boottrip naar de Hippo-pool en Thumbi-Island, waar ik een flinke tijd heb gesnorkeld. Op de laatste dag van mijn vakantie nog even doorgescheurd naar Mangochi en daar o.a. de grote brug over de rivier overgelopen en heerlijk pizza gegeten.

   

   

Inbraak!

In de derde week van december heb ik met hulp van de head teacher op maandag een lijst met namen gegenereerd van alle leerlingen van de eerste drie klassen van Kanyimbo, de school die vanaf januari geselecteerd is voor de pilot voor de ‘Literacy App’. De onderzoekers hebben daarna at random uit alle drie de klassen 30 kinderen geselecteerd, die mee gaan doen aan de interventie en 30 die als controlegroep dienen.
De training voor dinsdag en woensdag op Kabwabwa school in Lilongwe werd onverwachts gecanceled omdat het grootste deel van het team op dinsdag naar een begrafenis moest. In overleg werd besloten om er een ééndaagse training van te maken en hiervoor de woensdag te gebruiken. De training verliep verder zonder problemen.
Op donderdag reisde ik per auto (mocht nu zelf rijden!) naar Ntcheu om foto's te maken van de geselecteerde kinderen voor het onderzoek: het idee was om de foto's naar Onebillion te sturen zodat zij de login-pagina met alle foto's vanuit de UK klaar zouden maken voor de start van de trial in januari. nelaas liep dit allemaal ietsje anders...

Op weg naar Ntcheu dacht ik even wat boodschappen af te gooien in mijn huis in Dedza. Toen ik aan kwam rijden bleek er een raam open te staan en was er een ruit ingeslagen aan de voorkant. Binnen werd mijn vermoeden onmiddellijk bevestigd: er was ingebroken! Alle laden en kastjes waren opengetrokken en in de keuken was zo ongeveer alles uit en van mijn kasten gehaald.

   

In de keuken bleek een raam gebruikt te zijn om de gestolen spullen naar buiten te krijgen. Mijn eerste indruk was dat er gezocht was naar geld en dat er niet veel meegenomen was, op etenswaren na. Aangezien al mijn binnendeuren op slot waren, leek het er in eerste instantie op dat de inbraak zich beperkt had tot de keuken en de woonkamer, maar niets bleek minder waar toen ik de rest van het huis ging verkennen. Het bleek dat de inbreker door een gat in het plafond in de voorraadkamer via de zolderruimte zich een weg gebaand had naar mijn slaapkamer, waar hij een gat in het plafond had gemaakt om binnen te komen. Ook daar dus hetzelfde beeld: veel spullen uit laadjes en kasten gehaald 'op zoek naar geld'.
Een andere vreemde situatie was dat de sleutels van o.a. mijn toilet en douche waren verdwenen en dat mijn toilet op slot zat: met landlord en politie het huis uitgekamd om zeker te zijn dat de inbreker niet meer in huis was. Het lukte de politie niet om de toiletdeur open te breken, dus werd het toiletraampje aan de buitenkant ingeslagen om naar binnen te kunnen kijken en zeker te weten dat de inbreker zich hier niet verschanst had.
De rest van de dag was vooral 'regelen': zorgen dat ramen gemaakt werden, sloten (toilet, douche en keuken) moesten vervangen worden, melding VSO m.b.t. de inbraak, lijst opmaken van gestolen spullen, aangifte doen bij politie EN regelen dat ik de auto een dag langer kon houden omdat het niet meer lukte om op die dag naar Ntcheu te gaan voor het maken van de foto's. Gelukkig mocht dat, waardoor ik vrijdags naar Ntcheu kon.
Voor wat betreft de diefstal: m.u.v. een (kapotte) iPad, die geretourneerd moest worden naar VSO, waren er vooral levensmiddelen gestolen. De puinhoop in huis was echter enorm en het kostte mij een groot deel van de dag om alles weer op orde te krijgen (en de stront van de inbreker op te ruimen, die hij had achtergelaten in een hoek van mijn slaapkamer).

Social Inclusion and People's First

Eind november en de eerste 10 dagen van december stonden in het teken van een tweetal workshops voor het hele team van VSO Malawi. De Staff en Volunteers werden hiervoor in twee groepen verdeeld. Mijn groep deed in de eerste week de ‘Social Inclusion’ workshop en in de tweede week de ‘People’s First’ workshop. Beide workshops gaven mij de kans om de VSO Staff beter te leren kennen (hoewel dat niet het hoofddoel was), maar vooral de eerste was erg interessant omdat hierin veel gediscussieerd werd over zaken ‘waarover niet zo vaak gepraat wordt in Malawi’. Het ‘Social Inclusion’ beleid van VSO houdt immers in dat iedereen die bij VSO werkt zich openstelt voor alle mogelijke minderheidsgroepen: lastig als je bedenkt dat bijvoorbeeld homoseksuelen hier nog gewoon in de gevangenis worden gestopt vanwege het feit dat ze homoseksueel zijn, en bijvoorbeeld albino’s worden vermoord omdat ‘hun botten zogenaamd geneeskrachtige stoffen bevatten’. De ‘People’s First’ workshop in de tweede week was een lange zit en veel minder interessant. Groot voordeel voor mij was dat ik die week in het Crossroads Hotel mocht verblijven en daardoor ’s avonds TV kon kijken en naar de sauna kon (niet te vergelijken met een sauna in Nederland).