Vakantie in Cape Maclear

Net als vorig jaar had ik besloten mijn Kerst door te brengen in Cape Maclear. Ik wilde deze keer echter wat langer blijven en een wat betere kamer hebben en vond de oplossing in Mgoza lodge, waar ik een 'hut' kon huren, een simpele plek voor een wat langer verblijf en van alle gemakken voorzien. Eén van de hoogtepunten was ongetwijfeld mijn boottrip naar de Hippo-pool en Thumbi-Island, waar ik een flinke tijd heb gesnorkeld. Op de laatste dag van mijn vakantie nog even doorgescheurd naar Mangochi en daar o.a. de grote brug over de rivier overgelopen en heerlijk pizza gegeten.

   

   

Inbraak!

In de derde week van december heb ik met hulp van de head teacher op maandag een lijst met namen gegenereerd van alle leerlingen van de eerste drie klassen van Kanyimbo, de school die vanaf januari geselecteerd is voor de pilot voor de ‘Literacy App’. De onderzoekers hebben daarna at random uit alle drie de klassen 30 kinderen geselecteerd, die mee gaan doen aan de interventie en 30 die als controlegroep dienen.
De training voor dinsdag en woensdag op Kabwabwa school in Lilongwe werd onverwachts gecanceled omdat het grootste deel van het team op dinsdag naar een begrafenis moest. In overleg werd besloten om er een ééndaagse training van te maken en hiervoor de woensdag te gebruiken. De training verliep verder zonder problemen.
Op donderdag reisde ik per auto (mocht nu zelf rijden!) naar Ntcheu om foto's te maken van de geselecteerde kinderen voor het onderzoek: het idee was om de foto's naar Onebillion te sturen zodat zij de login-pagina met alle foto's vanuit de UK klaar zouden maken voor de start van de trial in januari. nelaas liep dit allemaal ietsje anders...

Op weg naar Ntcheu dacht ik even wat boodschappen af te gooien in mijn huis in Dedza. Toen ik aan kwam rijden bleek er een raam open te staan en was er een ruit ingeslagen aan de voorkant. Binnen werd mijn vermoeden onmiddellijk bevestigd: er was ingebroken! Alle laden en kastjes waren opengetrokken en in de keuken was zo ongeveer alles uit en van mijn kasten gehaald.

   

In de keuken bleek een raam gebruikt te zijn om de gestolen spullen naar buiten te krijgen. Mijn eerste indruk was dat er gezocht was naar geld en dat er niet veel meegenomen was, op etenswaren na. Aangezien al mijn binnendeuren op slot waren, leek het er in eerste instantie op dat de inbraak zich beperkt had tot de keuken en de woonkamer, maar niets bleek minder waar toen ik de rest van het huis ging verkennen. Het bleek dat de inbreker door een gat in het plafond in de voorraadkamer via de zolderruimte zich een weg gebaand had naar mijn slaapkamer, waar hij een gat in het plafond had gemaakt om binnen te komen. Ook daar dus hetzelfde beeld: veel spullen uit laadjes en kasten gehaald 'op zoek naar geld'.
Een andere vreemde situatie was dat de sleutels van o.a. mijn toilet en douche waren verdwenen en dat mijn toilet op slot zat: met landlord en politie het huis uitgekamd om zeker te zijn dat de inbreker niet meer in huis was. Het lukte de politie niet om de toiletdeur open te breken, dus werd het toiletraampje aan de buitenkant ingeslagen om naar binnen te kunnen kijken en zeker te weten dat de inbreker zich hier niet verschanst had.
De rest van de dag was vooral 'regelen': zorgen dat ramen gemaakt werden, sloten (toilet, douche en keuken) moesten vervangen worden, melding VSO m.b.t. de inbraak, lijst opmaken van gestolen spullen, aangifte doen bij politie EN regelen dat ik de auto een dag langer kon houden omdat het niet meer lukte om op die dag naar Ntcheu te gaan voor het maken van de foto's. Gelukkig mocht dat, waardoor ik vrijdags naar Ntcheu kon.
Voor wat betreft de diefstal: m.u.v. een (kapotte) iPad, die geretourneerd moest worden naar VSO, waren er vooral levensmiddelen gestolen. De puinhoop in huis was echter enorm en het kostte mij een groot deel van de dag om alles weer op orde te krijgen (en de stront van de inbreker op te ruimen, die hij had achtergelaten in een hoek van mijn slaapkamer).

Social Inclusion and People's First

Eind november en de eerste 10 dagen van december stonden in het teken van een tweetal workshops voor het hele team van VSO Malawi. De Staff en Volunteers werden hiervoor in twee groepen verdeeld. Mijn groep deed in de eerste week de ‘Social Inclusion’ workshop en in de tweede week de ‘People’s First’ workshop. Beide workshops gaven mij de kans om de VSO Staff beter te leren kennen (hoewel dat niet het hoofddoel was), maar vooral de eerste was erg interessant omdat hierin veel gediscussieerd werd over zaken ‘waarover niet zo vaak gepraat wordt in Malawi’. Het ‘Social Inclusion’ beleid van VSO houdt immers in dat iedereen die bij VSO werkt zich openstelt voor alle mogelijke minderheidsgroepen: lastig als je bedenkt dat bijvoorbeeld homoseksuelen hier nog gewoon in de gevangenis worden gestopt vanwege het feit dat ze homoseksueel zijn, en bijvoorbeeld albino’s worden vermoord omdat ‘hun botten zogenaamd geneeskrachtige stoffen bevatten’. De ‘People’s First’ workshop in de tweede week was een lange zit en veel minder interessant. Groot voordeel voor mij was dat ik die week in het Crossroads Hotel mocht verblijven en daardoor ’s avonds TV kon kijken en naar de sauna kon (niet te vergelijken met een sauna in Nederland).

Trainingen Lilongwe

Hoewel ik deze maand bijna elke week in Lilongwe moest zijn, kwam ik er niet onderuit om in de laatste week van november toch weer terug te moeten komen. Ik had immers afgesproken nog trainingen te verzorgen op 2 scholen in Lilongwe. Een geluk bij een ongeluk was dat één van de trainingen uitgesteld werd omdat de PEA onverwachts ergens anders naar toe moest. De training op Chatata daarentegen ging wel gewoon door, dus dat was alsnog drie dagen Lilongwe voor mij, waarbij ik op mijn vrije dag, zaterdag pas terug kon reizen naar Dedza.

Aangezien de trainingen alleen 's middags gegeven werden kon ik vrijdagochtend gebruiken om een rijtest te doen met een 4-wheel drive: natuurlijk geslaagd, maar het is wel flink wennen met de versnellingspook links en de richtingaanwijzers aan de rechterkant van het stuur. Groot voordeel is in elk geval dat ik vanaf nu ook per VSO auto mijzelf (of anderen) kan vervoeren. Nadeel blijft natuurlijk wel dat dit alleen voor reisjes vanuit Lilongwe geldt; voor de rest blijft mijn Motorbike 'mijn heilige koe'.

Lancering literacy app

De derde week van november stond in het teken van de officiële lancering van de Literacy app van Onebillion. Net als vorig jaar vond de lancering plaats in het Umodzi Park Hotel te Lilongwe en waren er weer vele officiële gasten uitgenodigd, waaronder enkele vertegenwoordigers van de regering. De presentatie verliep goed en alles werd vastgelegd door de lokale media (en later op Nationale TV-zender MBC uitgezonden).
De dag erna, de woensdag, stond al weer een spannende activiteit gepland. Vanuit het Learning Centre in Gumbu Primary School werd een live videolink opgezet met Londen om een presentatie van het project te geven op een grote conferentie van DFID. Dit werd door Jamie (van Onebillion) en mij gedaan. Ik had eerder al een testverbinding vanuit deze school opgezet, die vlekkeloos was verlopen en gelukkig liet werkte alles op deze dag ook goed.

De rest van de week gevuld met het installeren van buitenantennes voor scholen waar de internetverbinding niet of niet zo geweldig tot stand komt. Ik zal jullie de details van dit hachelijke avontuur maar besparen, maar de foto's (en een gewonde leerkracht) spreken voor zich:

Open dag Bangala Primary School

Na een week vol vergaderingen, bijeenkomsten en presentaties (o.a. ontmoeting met de DEM Lilongwe, eerste presentatie van de Literacy app door Onebillion, de National Steering Committee) was gisteren dat ongetwijfeld één van de hoogtepunten van mijn verblijf in Malawi: de open dag op Bangala Primary School te Ntcheu.
Vorige jaar kwam ik, bij toeval, tijdens de 'Reading Fair' kennismaken op deze school; dit jaar werd de 'Reading Fair' omgedoopt in 'a community day', waar de iPad en het Learning Centre centraal stonden. Kinderen van alle klassen en ook de moedergroep hadden liedjes, dansjes, gedichten, toneelstukjes e.d. gemaakt om speciaal op deze dag op te voeren aan alle ouders, kinderen en de genodigde gasten. Vrijwel het hele Onebillion team was aanwezig op deze dag en daarnaast ook drie stafleden van VSO, maar ook de 'coordinating PEA' van Ntcheu als eregast. Ik had graag gezien dat de Deputy DEM had kunnen komen, omdat hij veel voor ons project heeft gedaan in en om Ntcheu, maar ongelukkigerwijze had hij eind vorige maand te horen gekregen dat hij zou worden overgeplaatst naar een ander district.

De ouders konden het Learning Centre bezoeken, waar hun kinderen werkten op hun iPads: ondanks de drukte in het Learning Centre lieten de kinderen zich niet afleiden. De ouders keken geïnteresseerd toe wat ze allemaal deden!

Meteen daarna begonnen de optredens, waarbij van alle klassen groepen kinderen optredens verzorgden:

Leerkrachten en andere volwassenen gingen spontaan meedoen bij de opvoering van een traditionele dans en de moedergroep had bovendien zelf een toneelstukje bedacht:

Start van een nieuwe fase

Oktober staat in het teken van een 'nieuwe fase' voor het Unlocking Talent Project: later deze maand wordt de 'Literacy app' officieel gelanceerd, de app waarmee kinderen hier kunnen leren lezen en schrijven in hun eigen taal (Chichewa). Een ander hoogtepunt zal, naar verwachting, de 'open dag' zijn die ik samen met Bangala Primary School in Ntcheu organiseer: het hele Onebillion team is voor deze dag uitgenodigd en hebben toegezegd te komen.

Ik ben de maand dan ook met een overnachting in Ntcheu begonnen, enerzijds om de scholen in Ntcheu te bezoeken en te ondersteunen, anderzijds om de voorbereidingen voor de 'open dag' in goede banen te leiden.
Vandaag, ben ik doorgereisd naar Lilongwe en heb de PEA's ontmoet van 2 scholen, Chatata en Kabwabwa, omdat het de bedoeling is dat ik, later deze maand, op beide scholen een training ga verzorgen. De nieuwe stafleden (van VSO) voor ons project zullen daarbij aanwezig zijn, zodat ze een idee hebben wat er bij deze trainingen komt kijken en later ook zelf dit soort trainingen kunnen gaat geven.

Karonga, 12de en 13de dag

Op zaterdag 22 oktober de beloofde 'monstertraining' gedaan met uiteindelijk 42 deelnemers. De training verliep zonder problemen, maar er was veel gedoe over het aangeboden eten. Vooral toen de cateraar de prijs noemde van de 'beef'-maaltijd, die enkele honderden Kwacha's goedkoper was dan de 'chicken'-maaltijd. Leerkrachten voelden zich bedrogen en sommigen namen dubbele maaltijden...

De dag daarna bracht een nieuwe 'challenge': de auto met chauffeur kwam op tijd aan, maar er bleken nog allerlei spullen, inclusief een Motorbike, opgehaald te moeten worden bij een voormalige VSO-er in Karonga. Daarnaast had ik met VSO en de DEM afgesproken om naar Chitipa (aan de Zambiaanse grens) te reizen om te proberen een gestolen zonnepaneel terug te krijgen. Dat stond daar al enige tijd bij de politie, nadat het teruggevonden was in Zambia. Na een reis van ruim een uur, moest ik zo'n anderhalf uur onderhandelen met de politie in Chitipa, om het paneel in handen te krijgen. Zij hielden namelijk vol dat zij recht hadden op de uitgeloofde beloning. Ik hield voet bij stuk door ze duidelijk te maken dat ze niet aan alle voorwaarden voldaan hadden (er was namelijk niemand opgepakt en/of veroordeeld) en dat ze verdere onderhandelingen over een beloning dus niet met mij moesten voeren. Uiteindelijk kon, met tussenkomst van de DEM te Chitipa, het paneel aan mij overhandigd worden. Probleempje was toen nog wel dat het erg groot was en er bovendien nog 2 Motorbikes mee moesten...

Maar, waar een wil is, is een weg! Dus, even na 18.00 uur, in het schemerdonker, konden wij eindelijk onze terugreis gaan beginnen en rond 22.30 uur zaten we in Mzuzu voor ons avondeten en de overnachting.

Karonga, 10de en 11de dag

Ik heb gisteren en vandaag vooral besteed aan 'data-collectie': registratie van gegevens van de 10 scholen rondom Karonga die aan ons project meedoen. Veel foto's gemaakt van 'kleine gebreken' aan de Learning Centres om de aannemers aan te kunnen tonen waar ze in gebreke zijn gebleven. Tijdens mijn rondgang langs de scholen heb ik drie scholen moeten vertellen dat ze helaas nog moeten wachten op de training van het hele team: tijdens mijn 13 dagen in Karonga is het gelukt om trainingen aan te bieden aan 7 van de 10 scholen. Geen slecht resultaat dus, maar toch een teleurstelling voor 3 scholen. Toen ik meldde dat ik niet zeker wist of ik zelf terug ga komen voor de resterende trainingen of dat dit iemand anders van VSO zou zijn, kreeg ik bij 2 scholen meteen te horen dat ze wilden dat ik terug zou komen. Het bleek dat ze met head teachers van andere scholen gesproken hadden, die de training al gedaan had en die waren blijkbaar zeer tevreden over de vele 'praktijkoefeningen'. Een leuk compliment voor mij dus.

Een zelfde soort compliment kwam ook van de PEA, die vorige week niet aanwezig was geweest op de training van Mwenilondo. Ze had inmiddels vernomen hoe de training was verlopen en gaf aan er zaterdag zeker bij te zullen zijn als ik mijn voorlopig laatste training ga geven in Karonga. Dat wordt overigens nog een hele uitdaging, want er worden zo'n 48 leerkrachten verwacht van 2 scholen, het grootste aantal dat ik tot nog toe gehad heb voor een training.

Karonga, 8ste en 9de dag

Mijn achtste dag in Karonga, dinsdag, was de leukste dag tot zover: 's morgens bij aankomst Ngara verrast door zingende kinderen en super enthousiaste leerkrachten. Geen bange, angstige kinderen voor de camera tijdens de registratie, maar kinderen die duidelijk te horen hadden gekregen wat ze te wachten stond. Uitgelaten vrolijk renden ze naar het Learning Centre om geregistreerd te worden voor 'het werken met computers' (zoals de leerkrachten hen vertelden). En de kinderen werden beloond, want deze school presteerde het om op woensdag maar liefst 222 kinderen daadwerkelijk met de iPads te laten werken! Een fantastische prestatie en zeker als je bedenkt dat het de eerste dag is dat ze open zijn.

Op woensdag heb ik meegeholpen op Matinkhula om de kinderen te registreren. Net als Ngara is dit een nieuwe school in ons project. Het lukte om alle aanwezige kinderen van Standard 1 en 2 geregistreerd te krijgen, maar omdat het tempo laag lag, duurde het tot ver in de middag voor deze klus geklaard was.

Omdat ik verder niet meer bij andere scholen langs hoefde, kwam ik voor het eerst sinds ik in Karonga was al rond 16.00 uur terug bij mijn lodge: tijd dus (eindelijk) voor een kleine wandeling langs het meer. Ik kwam er al snel achter dat het strand in Noordelijke richting flink vervuild was met olieresten en na een kilometer lopen was ook de vervuiler snel gevonden, want er bleek daar een klein fabriekje te staan dat met een grote afvalpijp blijkbaar zijn vuil rechtstreeks in Lake Malawi afvoert. Ik heb het zwemmen dus maar achterwege gelaten .....