Nog meer bezoek

Zondag 24 juli werd ik door iemand van mijn kantoor gebeld dat er 'bezoek voor mij stond te wachten'. Huh? Op zondag?...
Dus maar snel op mijn Motorbike naar kantoor gereden, waar ik Terry aan trof, een Engelsman die tijdelijk in Tanzania woont, waar zijn vrouw voor VSO werkt. VSO Tanzania gaat een pilot draaien voor UT en dus was hij geïnteresseerd om te zien/horen hoe het project hier draait. Zondag dus maar gebruikt om 'uit eten' te gaan bij de Pottery en hem over het project te vertellen. De dag daarna, maandag, heeft hij een training mee kunnen maken die ik op één van de scholen verzorgde en vervolgens is hij doorgereisd naar mijn collega in Liwonde.

Dinsdag heb ik opnieuw een team getraind op één van de scholen in Dedza, waar het Learning Centre net klaar is en woensdag was een administratief dagje voor alle rapportage over de gedane activiteiten in de afgelopen maand. Donderdag volgde nog een dagje Lilongwe om op het hoofdkantoor het programma voor een workshop in augustus in elkaar te zetten en vandaag geniet ik van een rustdag: ik vond dat ik die wel verdiend had, aangezien ik het hele afgelopen weekend voor VSO bezig ben geweest.

Volgende week volgen dan nog drie werkdagen en daarna begint mijn vakantie, een kleine (grote?) rondreis door Malawi (Central and Northern Region).

Sinterklaas

Vandaag bezoek uit Nederland op verzoek van VSO. Hoewel mij verteld was dat mijn bezoek speciaal kwam om het UT project te bezoeken, bleek dat niet helemaal (helemaal niet?) te kloppen. Desalniettemin stonden 29 kinderen, 4 leerkrachten en 1 PEA in Ntcheu ons op te wachten en waren ze hier speciaal voor naar school gekomen tijdens hun vakantie. Dus mijn gast overgehaald om toch te gaan en het werk in het Learning Centre te bekijken. Als dank voor de komst van de kinderen mocht ik even 'hun Sinterklaas' spelen en had ik speciaal voor de gelegenheid een 'giftbag' laten maken voor ze met snoep, lekkernijen en wat te drinken. De lokale shop die ik hiervoor uitgezocht had, had er flink werk van gemaakt en de kinderen waren dan ook erg blij met wat ze kregen. Ook de school zelf heeft mij 's avonds nog een berichtje gestuurd met een bedankje voor ons bezoek.

Nieuwe Learning Centres

Hoewel de 'Summer Break' (waarom noemen ze het zomer als het hier Winters koud is?) deze week begonnen is, zijn maar liefst 7 Learning Centres in mijn twee districten afgelopen donderdag eindelijk voorzien van de de benodigde apparatuur. Vandaag dus maar een spoedoperatie gestart om ze te activeren en 5 van de geplande 6 daadwerkelijk online gekregen, dus dat is een vrij goede score.

Het is wel vreemd om nu al die scholen te bezoeken: de scholen zien er stil en verlaten uit. Het is dan ook niet makkelijk om iedereen op tijd op de afgesproken plaatsen te krijgen: ik heb immers leerkrachten nodig die voor mij het Learning Centre openen. Bij één school dus maar de head teacher op mijn brommer opgehaald (vaak weet ik wel waar ze ongeveer wonen) en bij anderen mijn bezoek maar ruim van te voren aangekondigd, zodat ik meestal niet lang hoefde te wachten tot er iemand met de sleutels kwam.

Bij Magareta kwam ook een hele groep nieuwsgierige kinderen mee naar binnen, dus die maar meteen laten zien wat ze volgend schooljaar kunnen gaan doen op deze school: ze vonden het geweldig!

   

Daniel

Een foto van de trotse Daniel (zie vorig bericht) kon natuurlijk niet uitblijven, maar ik moest even wachten tot de betrokken head teacher bevestigde dat ouders het goedkeuren dat zijn foto hier gepost wordt. Dus zie hier de trotse 7-jarige Daniel die na slechts een week of 10 zijn 'diplom' heeft gekregen na het met succes verkrijgen van 17 certificaten voor 17 rekenonderwerpen voor 'Standard 1'; en geloof me dat is geen geringe prestatie!

Op de één na laatste schooldag van het jaar heb ik namelijk 2 groepen van 29 Standard 5, 6 en 7 leerlingen binnengehaald in één van de Learning Centres en ze op de iPads het rekenwerk van Standard 2 laten doen: velen van hen hadden de grootste moeite om certificaten te halen. Ze moeten daarvoor 10 rekenvragen foutloos maken en dat blijkt voor heel veel leerlingen (maar ook volwassenen) toch erg moeilijk.

Leerkrachten in Malawi

Elke week verbaas ik mij weer hoe leerkrachten hier hun geld verdienen (al verdienen ze niet veel); regelmatig kom ik op scholen waar alle kinderen, en dat zijn er vaak twee- tot drieduizend, buiten spelen terwijl de leerkrachten in een kring staan te 'vergaderen'. In Nederland zou het totaal ondenkbaar zijn om in de tijd dat de kinderen op school zijn een vergadering te hebben. Hier vindt men dat heel gewoon, ondanks het feit dat de schooldagen zo kort zijn.... inderdaad: hoewel de meeste kinderen maar 3 tot 4 uur op school zijn, wil dat dus niet zeggen dat ze 3 tot 4 uur les krijgen.

In de afgelopen drie weken zijn er weer vreselijke voorbeelden bijgekomen: de kinderen moesten 'exams' doen en de leerkrachten trekken daar twee hele weken voor uit. Het trieste is echter dat er slechts enkele kinderen per keer getest kunnen worden, waarbij de rest zich maar buiten moet vermaken.... en deze week spande helemaal de kroon, want leerkrachten zijn druk met het schrijven van de resultaatkaarten en dat wordt natuurlijk onder lestijd gedaan, dus de kinderen... je snapt het al, moeten zich maar weer buiten vermaken.

Gelukkig zie ik ook 'andere leerkrachten', die wel degelijk bezig zijn met lesgeven, maar een groot deel zie ik toch vaak buiten in het zonnetje zitten met een kopje thee...
Grappig is wel dat het 'vertellen hoe leerkrachten in Nederland werken en dat wij alleen buiten lestijd vergaderen, nakijkwerk doen en rapporten schrijven' leerkrachten hier aan het denken zet. Op twee van mijn scholen besloot men om tijdens de 'exams' in elk geval het Learning Centre open te houden, zodat leerlingen die niet getest werden, op de iPads konden werken: leerkrachten vonden het beter dat de leerlingen met leren bezig waren dan alleen maar buiten spelen en wachten tot ze aan de beurt waren voor hun test... een kleine overwinning, maar ik hoop natuurlijk volgend jaar meer schoolteams te beïnvloeden zodat ze de lestijd van de kinderen beter gaan benutten.

En, oh ja, vandaag de eerste leerling ontmoet (op één van de Blantyre scholen) die het hele programma op de iPad voor Standard 1 met succes doorlopen had en dus een diploma verdiend heeft voor het behalen van alle certificaten voor alle onderwerpen. Hij was, terecht, erg trots!

Leah: hoe een iPad een leven kan beïnvloeden

Enkele weken geleden vertelden de 'head teacher' en de 'deputy head teacher' op één van mijn scholen het wonder dat op hun school plaats vindt met het meisje Leah. Dit meisje heeft zowel 'Standard 1' als 'Standard 2' gedoubleerd, maar kan niet of nauwelijks getest worden op haar vorderingen omdat ze niet praat met volwassenen. Deze school is een week of 10 geleden begonnen met het iPad-project en leerkrachten zien dat Leah heel serieus met haar iPad lessen bezig is en successen boekt! Als leerkrachten haar het antwoord vragen op een som geeft Leah geen antwoord, maar als de 'digitale leerkracht' dat op de iPad doet, kiest ze keurig het (meestal) juiste antwoord.
Vandaag bezocht ik de school opnieuw en had ik zelf de kans om Leah te observeren: ze werkte goed door en had soms wat interactie met het meisje dat naast haar zat, doordat ze elkaar het resultaat lieten zien op de iPad; ze sprak tijdens de sessie een paar woorden gericht op haar buurmeisje.
In de middag de 'stoute schoenen' aangetrokken en de 'head teacher' gevraagd om de ouders van Leah te bezoeken. Dat lukte: het gesprek begon met moeder en na een poosje kwam oma erbij en even later ook vader. Leah blijkt eigenlijk alleen echt met haar moeder te praten en sinds iets meer dan een jaar ook met vader (na de geboorte van een broertje); over school vertelt ze hem echter niets, maar moeder is volledig op de hoogte van wat ze met de iPads doet en/of ze certificaten behaalt. Leah blijkt overdag bij vader en moeder thuis te zijn en 's avonds met haar zusje naar oma te gaan om daar te slapen. Oma vertelde dat ze niet weet hoe de stem van Leah klinkt omdat ze niet praat met oma. Moeder vertelde dat Leah zich tot haar zesde jaar normaal leek te ontwikkelen, maar daarna stopte met praten met volwassenen. Ze praat wel met kinderen (van alle leeftijden) en meestal vraagt ze dus ook andere kinderen om iets voor haar te vragen als ze iets van een volwassene nodig heeft. Haar drie jaar jongere zusje is vaak haar 'tolk'. Opdrachten van volwassenen, zoals 'water halen', accepteert ze wel, maar als de opdracht communicatie met een volwassene inhoudt, haakt ze af: ze gaat huilen en voert de opdracht niet uit, tenzij een ander kind mee mag om voor haar te praten.
Er zijn dus veel kenmerken van 'selectief mutisme' terug te zien bij Leah, maar een diagnose is nooit gesteld: het blijkt dat ze wel onderzocht is maar dat er geen diagnose gesteld kon worden. Mogelijk is 'selectief mutisme' hier niet erg bekend. Ik heb ouders en school aangeboden me hier wat verder in te verdiepen om te kijken of we het leven voor Leah nog wat makkelijker kunnen maken (met of zonder iPad).
Ouders zijn erg blij met het iPad-project omdat ze net als school nu weer vooruitgang in het leren zien bij Leah: ze leek zich voorheen niet meer te ontwikkelen, maar daar is nu verandering gekomen. Moeder ziet een blij kind thuiskomen als het Leah gelukt is een certificaat te bemachtigen op de iPad.

   

(alle betrokkenen hebben ingestemd met publicatie van het verhaal - incl. foto's - van Leah)

Hectische dag

Korte opsomming van activiteiten vandaag:
Gestart met de Special Needs groep op St. Joseph Primary School: wordt inmiddels door één van de kinderen 'Azungu Fred' genoemd (Fred, de blanke man), soms 'vergeet hij mijn naam' en noemt me dan maar 'Alfred' (waarschijnlijk een verbastering van 'Azungu Fred').
Meteen daarna overleg met de PEA om de trainingen voor volgende week in te plannen.
Bembeke RC school vervolgens bezocht omdat vandaag de Research groep aanwezig was om de vooruitgang van kinderen te testen.
Kantchito Primary School bezocht om uit te zoeken waarom het Learning Centre deze week 3 dagen niet open was.
Moonekera Primary School bezocht om de andere Research groep te bezoeken en de 'head teacher' uit te nodigen voor één van de komende trainingen.
Vervolgens nog 4 scholen bezocht die vanaf volgende week getraind gaan worden om alle afspraken en data duidelijk door te geven.
Bij één van deze scholen, Milonde 1, de 'contractor' tegen het lijf gelopen en het bouwplan door kunnen spreken van de twee centra in aanbouw.
Vanmiddag nog even wat administratieve klusjes gedaan.

Zomba: afscheid van Flip en een tweede bezoek aan het Zomba Plateau

Na een week vol schoolbezoeken in Ntcheu en Blantyre was het dit weekend tijd voor ontspanning... of beter gezegd inspanning: ik heb voor de tweede keer het Zomba Plateau bezocht, waarbij ik tot zo'n 1450 meter hoogte met mijn Motorbike gereden ben en daarna te voet verder gegaan. De start was bij een enorme (aangelegde) dam, waarna het klimmen en dalen geblazen was tot ik na 3 uur lopen de uitzichtpunten (Emperor's View en Queen's View) bereikt had. Ondertussen prachtige bloemen en watervallen tegengekomen.

   

   

Bij de afdaling dacht ik een smal pad te kunnen volgen, die op mijn kaart stond ingetekend: niets was echter minder waar toen na een half uur lopen dit pad plotseling ophield en ik dus de berg opnieuw moest beklimmen. Het geluk was echter met mij, want tijdens mijn hernieuwde afdaling kwam na een minuut of twintig een auto langs (de enige die naar boven was gegaan op die dag) en kreeg ik een lift naar beneden, terug naar het grote stuwmeer en mijn Motorbike.
Daarna snel naar beneden gereden, terug naar Zomba, waar het afscheidsfeest van Flip al in volle gang was. Flip heeft zo'n tweeëneenhalfjaar voor VSO als vrijwilliger gewerkt en heeft veel bereikt met (extra) projecten voor de bewoners en bewakers van de Zomba Prison, zoals het planten van bomen. Hij gaat eind deze week terug naar Nederland en zal Malawi en haar bevolking nog lang in zijn hart meenemen.

Noodoplossing en de 'chief' op bezoek

Vandaag veel scholen bezocht en bij Moonekera (Bembeke) langsgegaan om te kijken of ze het Learning Centre al weer konden gebruiken: afgelopen vrijdag was daar onverwachts de aannemer langsgekomen en hij bleek dat wel een goede tijd te vinden om de vloer van het Learning Centre er uit te hakken en opnieuw te gaan storten; er zaten namelijk een aantal flinke barsten in de vloer en er moest dus iets aan gedaan worden, maar zijn timing was erg ongelukkig te noemen.
Het Learning Centre kan nog steeds niet gebruikt worden en de kinderen waren erg teleurgesteld: volgens hun lerares waren ze zelfs een beetje opstandig omdat ze zo graag met de iPads wilden werken. Daarom maar een noodoplossing voor ze bedacht: werken op de iPads vlak naast het Learning Centre in het gras. Het bleek prima te werken en kinderen en leerkrachten waren blij dat ze toch gebruik konden maken van hun nieuwe manier van lesgeven.

Voor mij was er ook nog een verrassing: terwijl ik bij Moonekera was kwam de 'chief' van het dorp op bezoek om mij te bedanken voor het Learning Centre en de geweldige nieuwe manier van leren voor de kinderen. Een fantastische opsteker, hoewel misschien meer voor Onebillion, VSO en de geldschieters, want ik ben alleen maar de facilitator.

Liwonde (Machinga) en Motorbike problemen

Afgelopen zondag ben ik afgereisd naar Liwonde (Machinga) om Jeff, een nieuwe vrijwilliger binnen ons project, te ondersteunen. Tijdens mijn reis haperde mijn Motorbike bij de 'lagere versnellingen', maar ik kon in elk geval doorrijden. In Liwonde was het niet gemakkelijk om een lodge te vinden binnen het VSO-budget, waarschijnlijk omdat het Liwonde National Park dichtbij is en er veel toeristen komen. Met wat onderhandelen over de prijs lukte het uiteindelijk toch om een mooie kamer voor drie dagen te krijgen in Gunde's Bed & Breakfast (aanrader!).
Maandag, dinsdag en woensdag stonden in het teken van de training van de leerkrachten en de registratie van leerlingen van Liwonde L.E.A., die vlekkeloos verliep: voor Jeff en de PEA's een goede opsteker voor hun toekomstige trainingen in de rest van hun district. In twee ochtenden wisten wij 447 leerlingen te registreren, zodat ze binnenkort, als de iPads voor hun school komen, kunnen starten.
Woensdagmiddag begon met een bezoekje aan een Motorbike repair shop, maar na drieënhalf uur bleek het probleem nog niet verholpen en begon ik aan mijn terugreis naar Dedza. Door de lange duur van de reparatie werd ik gedwongen het laatste stuk in het donker te rijden, wat niet erg prettig is.

Donderdag doorgereisd naar Lilongwe waar alle vrijwilligers van ons project info kregen over het schrijven over 'monitoring & evaluation'. 's Avonds weeer terug in Dedza en vrijdag gestart met een bezoek aan mijn drie scholen in Bembeke, waar ik eerst mijn tweede sessie deed met de kinderen met 'Learning Disabilities' en daarna een collega van mijn kantoor op bezoek had, die het gebruik van het Learning Centre wou observeren. Helaas kon hij maar één sessie bijwonen, want op de tweede school waar wij op bezoek gingen bleek net de vloer te worden vervangen, zodat er geen les kon worden gegeven.... de aannemer was 'vergeten' mij hierover te informeren.

Zaterdag en zondag (vandaag) stonden/staan in het teken van 'religie': gisteren kwam ik een andere collega van mij tegen bij één van de drie kerken, die naast mijn huis staan. Zij probeerde mij te overtuigen om zondag naar de kerk te komen die zij zelf bezocht. Het werd een lang gesprek, waarin ik haar probeerde uit te leggen waarom ik niet zou komen. Uiteindelijk leek ze zich hierbij neer te leggen, maar het zou best kunnen dat ze toch nog volgende week een poging doet door een 'Engelstalige bijbel' voor mij te kopen 'om mij te redden'....
Vandaag bij één van de andere kerken, waar ik langs loop als ik mijn huis verlaat, liep ik Marcus tegen het lijf, een Amerikaanse priester die naar Malawi uitgezonden is om hier priesters op te leiden. Ik ben hem al een aantal keren hier in Dedza tegengekomen en was er eigenlijk van uit gegaan dat hij naar huis teruggekeerd was, omdat hij had verteld dat hij hier maar voor een half jaar zou zijn. Het bleek dat zijn plaatsing verlengd was en dat hij inmiddels dus actief was in één van mijn buurkerken. Hij vroeg mijn hulp voor een klein 'zwervertje' hier in Dedza, waarvoor hij probeert onderdak en een school te regelen: aangezien ik veel contacten heb binnen het onderwijs kan ik mogelijk wel voor de benodigde informatie zorgen, zodat hij een residentiële plek voor dit jongetje kan regelen. Zodra ik meer weet neem ik wel weer contact met hem op.