The finishing touch

In de afgelopen week o.a. naar Ngonoonda Primary School gegaan: het Learning Centre daar was zo goed als af (zie foto) en ze waren nog bezig met het verven van de kozijnen. Net als de andere scholen in Dedza is het nu dus wachten op de server en iPads, die, hopelijk, spoedig zullen komen.

Daarnaast ook weer een dagje in Ntcheu geweest samen met de bouwkundig 'engineer' om daar de vorderingen in de bouw te bekijken. De aannemer blijkt daar vlak voor de Kerst teruggekeerd te zijn, waardoor alles onverwachts in een stroomversnelling gaat. Volgnens eerdere berichten zouden er 3 Learning Centres eind februari opgeleverd worden, nu blijkt dat plotseling volgende week te zijn, zodat ik, naar alle waarschijnlijkheid, vanaf februari ook in Ntcheu met de Pedagogische Educatie Adviseurs de leerkrachten kan gaan trainen. We doen later deze maand nog een 'eind inspectie' om te zien of alles goed opgeleverd is.

   

Cape Maclear

Kerst en de dagen eromheen heb ik doorgebracht in Cape Maclear, een vissersdorp aan Lake Malawi. Hoewel ik een grote toestroom van toeristen had verwacht, was het relatief rustig. Er zijn veel lodges hier met flinke dollarprijzen en dat geldt jammer genoeg ook voor de uitstapjes op het meer. De eigenaren van de lodges, meestal non-Malawians, verdienen hier flink, maar ik heb niet de indruk dat er veel bij de locale bevolking terecht komt, behalve dan bij hen die een baantje hebben in de toeristensector.

De start in Dedza en Ntcheu

Vorige week, op woensdag en vrijdag, werden er 'sensitization meetings' georganiseerd in Dedza en Ntcheu. Bij twee van deze presentaties over ons project waren bijna 100 mensen aanwezig. Alle presentaties waren er op gericht om alle betrokkenen bij de scholen goed te informeren over wat er precies gaat gebeuren in de projectscholen. Dus zowel leerkrachten (van de eerste 2 klassen), directeuren, pedagogische adviseurs, maar vooral ook ouders en de 'chiefs' van de community waren uitgenodigd. De opkomst was massaal en de reacties erg positief.

   

Een deel van de presentaties werd besteed aan het laten zien op de iPads wat de kinderen nu precies gaan doen en zowel het rekenprogramma als het taalprogramma werd door mij gedemonstreerd, waarna de aanwezigen het zelf mochten proberen. Dat laatste werkte erg goed, want iedereen kon nu zelf ervaren hoe leuk het is om op die manier met rekenen bezig te zijn. Ook het taalprogramma, waarmee de kinderen letters, woorden, zinnen en verhalen leren kennen in hun eigen taal (Chichewa) werd enthousiast ontvangen. De kinderen hebben zo een mogelijkheid om sneller te leren lezen en schrijven.

   

Vandaag volgde de oprichting van de stuurgroep voor Dedza en Ntcheu: de districten zijn nu samengevoegd omdat ik beide doe en het leek niet zinvol om dan 2 stuurgroepen op te richten hiervoor. Met 29 aanwezigen was dit een hele organisatie, omdat deze activiteit de hele dag duurde en er natuurlijk ook voor eten en drinken gezorgd moest worden. Het verliep gelukkig allemaal vlekkeloos en ik kan dan ook terugkijken op een productieve en zeer positieve dag: het project kan nu echt starten hier in Dedza en Ntcheu, in elk geval al op 4 scholen en anderen zullen binnen enkele maanden volgen.

   

1 december: World AIDS day

Vandaag is het Wereld AIDS dag en het zou vreemd zijn als ik daar niet even bij stil stond hier in Malawi.

De bittere feiten:
Een groot deel van de bevolking in Malawi is HIV-positief, namelijk 12,5%, dus één op de acht mensen.
De gemiddelde leeftijd waarop men hier in Malawi overlijdt is 49.
Veel 'oudere' mannen trouwen hier met jonge meisjes om zeker te zijn dat ze niet HIV-positief zijn.
Vreemd genoeg 'zie' je geen mensen met AIDS op straat: ze worden 'weggestopt'
Bijna elke week, sinds ik hier ben, is er een 'broer', 'zus', 'buurman', etc. van iemand die ik ken overleden, soms op nog jonge leeftijd (in de 20); een enkele keer wordt vermeld dat iemand 'ziek' was, mogelijk wordt hiermee AIDS bedoeld, maar het wordt niet uitgesproken... uit schaamte misschien.

Denk daarom vandaag tenminste één minuutje even aan al die slachtoffers van deze vreselijke ziekte.

Een extreme week

De vorige week was een nogal extreme week met veel reizen en veel leuke ervaringen/ontmoetingen.

Maandag:
Alle 7 project scholen in de Bembeke Zone (Dedza District) bezocht op mijn motor; vooral Ngonoonda was een uitdaging, want daarvoor moet ik eerst een steile bergweg volgen met veel bochten en diepe afgronden en natuurlijk diepe sporen en grote keien op de weg. De school ligt zo ver 'buiten de wereld' dat er geen GPS-data gevonden konden worden, die ik nodig had om alle projectscholen op de kaart (openstreetmap.org, zoek maar!) te zetten. Bij 4 scholen was het Learning Centre klaar, op Ngonoonda nog in aanbouw.

Dinsdag:
Slechts 2 scholen en een TDC bezocht in de Boma Zone (Dedza District), maar aangezien ze nogal ver uit elkaar liggen en Chipalukwa moeilijk te vinden was, was ik er wel weer een ochtendje zoet mee. Chipalukwa is overigens de grootste school die ik momenteel heb, 2135 leerlingen. Terug op kantoor toch weer over moeten werken om alle uitnodigingen voor de District Steering Committee af te krijgen (meeting op 7 december).

Woensdag:
Op verzoek van VSO met de minibus naar Lilongwe gegaan om 2 scholen te bezoeken waar ze problemen hebben met de servers: de data van de leerlingen worden al enige tijd niet meer verzonden naar de centrale server in Engeland. Daniël en ik hebben het, met hulp uit Engeland op kunnen lossen. Een gevolg was wel dat ik pas om 18.00 uur, in het donker dus, in de minibus terug naar Dedza zat. Rond 20.00 uur was ik thuis.

Donderdag:
Donderdag ben ik op mijn motor naar Ntcheu gescheurd om o.a. 5 projectscholen te bezoeken en een aantal mensen uit te nodigen voor meetings. Het viel niet mee om alle scholen te vinden (ze staan echt niet allemaal op Google Maps) en hetzelfde gold voor de mensen die ik moest spreken. Uiteindelijk bleek het een rit te worden van 220 km en had ik geen tijd voor mijn lunch...
Heel bijzonder was wel dat één van de scholen tijdens mijn bezoek bezig was met een 'Read Fair', een soort leeswedstrijd dus: zij deden dat samen met 4 andere omliggende scholen en, "ach, nu ik er toch was", werd ik natuurlijk meteen uitgenodigd om er even bij te zijn en mee te luisteren en kijken. Tijdens de presentaties, die natuurlijk in Chichewa werden gehouden, kreeg ik uitleg van de Headmaster.

   

Vrijdag:
Even geen zin meer in reizen, want bij elkaar had ik al meer dan 500 km afgelegd in 4 dagen tijd, dus een 'saai kantoordagje' gehouden om de administratie bij te werken. Op vrijdag ook maar een uurtje eerder gestopt met werken, omdat ik de hele week al flink extra uren gemaakt had.

Zaterdag:
Al vroeg naar de markt en de winkels gegaan om de boodschappen binnen te halen voordat de regenbuien los zouden barsten. En die kwamen inderdaad in alle hevigheid, vooral in de nacht van zaterdag op zondag. Het was hard nodig, want het is tot nu toe extreem droog geweest hier in Dedza (terwijl het al regenseizoen is). De meeste mensen waren blij met de regen want velen leven hier van de landbouw en verbouwen groenten. Alleen mijn guard was niet zo blij, want hij moest om 6.00 uur 's ochtends, na zijn dienst, nog ruim een uur wachten voordat hij naar huis kon: het regende te hard voor hem om de wandeling terug te beginnen.

Deelnemen aan de NGO-Week

Vandaag in alle vroegte vertrokken om met een aantal Staff-members en Volunteers als VSO te gaan deelnemen aan de NGO-Week in Malawi. Onze eerste taak daar was een 'stand' in te richten met o.a. foldermateriaal, DVD's e.d. over het werk van VSO in Malawi. De andere NGO's deden op dat moment uiteraard hetzelfde. Zo waren o.a. Amref, SOS Kinderdorpen, Plan en Concern met een eigen stand vertegenwoordigd. Op onze uitnodigingen stond vermeld dat President Mutharika langs zou komen voor de opening, maar dat bleek gewijzigd te zijn en Madam Kaliali, Minister of Gender, Children, Disability and Social Welfare.

  : :

Totdat de Minister arriveerde werden we vermaakt met een traditionele zang- en dansgroep. Hoewel zij al om 9.30 uur verwacht werd, duurde het uiteindelijk tot ongeveer 11.30 uur voordat ze kwam. Ze ging vervolgens bij alle stands langs en maakte overal een praatje.

Uiteraard werd ook onze stand door haar bezocht, waar ze een gesprekje aanknoopte met de Country Director van VSO (Dario). Na alle bezoekjes volgde een reeks speeches, die op zijn minst opmerkelijk genoemd mogen worden omdat er door de sprekers flinke kritiek in gegeven werd, uiteraard naar anderen. Ik zal maar niet ingaan op details, maar het was wel bijzonder om dit mee te mogen maken.
Morgen volgt nog een dag van de NGO-Week, waarbij we vermoedelijk een groot deel van de tijd in de stand zullen staan om informatie te geven. Ook dan zullen er weer wat muziek, dans en presentaties zijn voor de afwisseling.

   

Rotstekeningen

In het afgelopen weekend heb ik veel rondgereden met mijn Motorbike (om ervaring op te doen). Zaterdag een toch gemaakt van 130 km over verharde wegen dwars door de bergen. Nu zijn sterke stijgingen of dalingen met haarspeldbochten in een auto al een flinke uitdaging, maar met de motor en kuddes geiten met geitenhoeders op de weg een nog veel grotere uitdaging. Het is in elk geval prima verlopen, zodat ik zondag toe was aan de volgende uitdaging: het rijden op onverharde wegen. In het Chongoni Forest Reserve waren de wegen behoorlijk vervormd door water en modderstromen (hoewel nu wel alles droog was). Doel van de trip was de eeuwenoude rotstekeningen te vinden in een gebied dat inmiddels door Unesco als World Heritage is aangewezen. Eénmaal van de doorgaande weg af was er op enkele geitenhoudertjes na echt niemand meer te bekennen, dus ook niemand die mij de weg kon wijzen... Gelukkig leverde wat rondrijden, 'stoppen bij rotspartijen' en het beklimmen van een aantal heuvels/bergen uiteindelijk 2 plekken op met de beroemde rotstekeningen, hoewel ik bij de rechter foto wel mijn vraagtekens heb over de echtheid: het jaartal 2013 kan betekenen dat ze toen gevonden zijn of misschien wel het jaar waar in ze gemaakt zijn: ze zien er in elk geval nog 'te mooi' uit om al eeuwenoud te zijn (maar ik ben geen deskundige).

   

Grote ontwikkelingen

Hoewel ik nog nauwelijks van start ben gegaan in mijn eigen district (Dedza), krijg ik er een ander district bij namelijk Ntcheu, zo'n 80 km zuidelijker. Betekent veel en lang reizen want sommige van mijn scholen zijn daardoor plotseling 100 km weg. ...lekker veel scheuren dus op mijn Motorbike en waarschijnlijk soms overnachten in Ntcheu.

Tweede ontwikkeling: volgende week is er een landelijke meeting van alle hulporganisaties die actief zijn in Malawi. Ik ben gevraagd om daar ons project te presenteren samen met de VSO Staff. Aangezien ik ingestemd heb betekent dat dit meteen mijn eerste kans is om de President van Malawi te ontmoeten en misschien wel te spreken.

Ook VSO NL had een verrassing: ze gaan mijn verhaal gebruiken in een mailing om nieuwe Volunteers te werven. Ik krijg natuurlijk wel inspraak in de versie die ze rond gaan sturen en zal weer eens op jacht gaan naar een leuke foto.

Gisteravond overigens geSkyped met studenten in Nederland over Unlocking Talents op initiatief van de Master SEN opleiding van Fontys: een goed idee om hen zo kennis te laten maken met internationalisering en het zal vast nog wel een vervolg gaan krijgen. Het was in elk geval leuk om te doen.

Vandaag een bezoek gebracht aan een kliniek voor een reguliere medische checkup; natuurlijk wel even extra opgelet met het gebruik van naalden, maar in deze privé-kliniek was alles wat gebruikt werd netjes en steriel verpakt, dus dat zal wel goed. Gelukkig met mijn gezondheid ook, hoewel ik wel weer zo'n 5 kilo gewicht kwijt ben. Het zal waarschijnlijk wel veroorzaakt zijn door het enorme vochtverlies tijdens de motorbike-training: het liep soms met straaltjes uit mijn mouwen...

Mijn eigen motor

Vanmiddag is mijn Motorbike maar Dedza gebracht, zodat ik vanaf nu een stuk mobieler ben en daadwerkelijk de scholen kan gaan bezoeken. Inmiddels zouden bij 4 scholen de Learning Centres klaar zijn en is het wachten op de servers en de iPads, die deze of volgende week verwacht woorden.

Motorrijles

Vandaag mocht ik dan eindelijk, nadat ik maandag mijn theorie-examen had behaald, van het oefenterrein af en 'on-' en 'off-road' rijden. Vanmorgen een flink aantal kilometers afgelegd, voor een groot deel staand op mijn motorbike, omdat het nogal onstuimige paadjes waren en dan kun je beter niet zitten. We reden soms door erg afgelegen natuurgebieden, soms door dichtbevolkte straatjes. Dus het was een toch waarin ik niet alleen op de weg moest letten, maar ook op 'overstekende geiten en andere beesten, onverwachte bewegingen van (kleine) kinderen en natuurlijk ook verkeer, zoals auto's, fietsers, bussen en vrachtwagens. De meest vreemde ontmoeting was wel met een door 2 mannen gevangen vogel (zie foto) en een aap die ons vanuit de bomen zat te begluren.

   

Ook grappig was het oefenen op een plaatselijk voetbalveldje. Kinderen uit de buurt kwamen op ons lawaai af en stonden de hele tijd te kijken hoe wij daar heuveltje op, heuveltje af reden en de hellingproef moesten uitvoeren. Tijdens de pauze probeerde ik ze op de foto te zetten, maar aangezien sommige kinderen niet bekend zijn met een camera, probeerden ze snel weg te rennen.